Huisregels voor een constructieve leercultuur

Op weg naar een opbouwende, leergerichte en constructieve leercultuur heerst waarin studenten niet terechtgewezen worden voor fouten die ze maken. 

Op basis van het wetenschappelijk onderzoek van John Hattie en Robert Marzano schreef Petty de volgende huisregels neer voor een “blame-free classroom”:

- Als je iets niet van de eerste keer begrijpt, is dat OK. Leren vraagt tijd.

- Wat echt telt, is dat je een opdracht of een taak, en de oplossing ervan, uiteindelijk begrijpt, niet dat je de juiste uitkomst meteen goed hebt.

- Onze leerkracht stelt uitdagende vragen, dus is het niet erg om een fout te maken. We maken allemaal fouten terwijl we aan het leren zijn. Fouten maken is zelfs een belangrijk deel van hoe we leren. Als we geen fouten maken, dan was de opdracht te gemakkelijk en leren we niet maximaal.

- Fouten zijn zinvol want ze geven ons informatie over de punten waarop we beter kunnen worden.

- Als je een fout maakt, kan je er bijna zeker van zijn dat de helft van de klas dezelfde fout heeft gemaakt.

- Als je zegt “ik begrijp het niet” en om uitleg vraagt, kan je veel bijleren.

- Je mag een student nooit uitlachen als die een fout maakt, zelfs niet als grap, want jij vindt het ook niet leuk als je wordt uitgelachen, en het stopt ons leerproces.

- Studenten kunnen waardevolle feedback geven op mekaars werk, en moeten daarbij oog hebben voor de dingen die goed zijn én de punten waarop het werk van een andere student nog kan verbeteren.

- Je zal enkel leren van je fouten als je begrijpt wat je hebt fout gedaan, en ook echt begrijpt hoe je de volgende keer de taak kunt uitvoeren zonder fouten.

- Studenten moeten mekaar helpen. Degene die helpt, kan evenveel bijleren als degene die geholpen wordt.

Meer lezen?

Geoff Petty (2009). Evidence-based teaching. A practical approach (Second edition). Londen: Nelson Thornes.