Mythe of feit? Leerstijlen

MYTHE of FEIT

Is het nodig om rekening te houden met de leerstijlen van de studenten?

Mensen zijn allemaal verschillend en we leren waarschijnlijk allemaal op een andere manier.

Voor velen voelt het intuïtief juist aan dat er mensen zijn die veeleer visueel leren, anderen auditief en nog anderen kinesthetisch (door dingen te doen, te koppelen aan beweging). Of toch niet, je hebt mensen die eerder denker, doener, dromer of beslisser zijn.

Als je op zoek gaat leerstijlen in literatuur of internet kom je er al gauw meer dan 70 tegen.  Bij het onderzoeken van deze leerstijlen is er sprake van weinig tot geen wetenschappelijke evidentie. Zo wordt er voor Kolb, de leerstijl die toch nog altijd het meest geciteerd wordt, weinig bewijs gevonden over betrouwbaarheid of validiteit. Ook de binnen onze opleiding gehanteerde leerstijlen van Vermunt zijn niet te bewijzen maar toch zijn er meer aanwijzingen te vinden voor hun validiteit. Opmerking hierbij: bij Vermunt gaat het niet echt om leerstijlen maar meer om leerstrategieën.

Leerstijltheorieën gaan er in feite van uit dat iets geordend is of hoe je er over denkt, bepaalt hoe snel of gemakkelijk je iets leert. Maar zo werkt ons brein helemaal niet.  Bekijk het filmpje van Daniel Willingham met als titel 'Learning Styles don't exist' waarin hij dat uitlegt.

Het klopt dat de ene persoon misschien net iets beter is in het onthouden van beelden dan iemand anders maar daardoor zal die persoon niet beter leren als alle leerstof op een visuele manier wordt aangeboden. Als je mensen vraagt om iets te onthouden, gaat het meestal niet over wat ze zien of horen maar wel over de betekenis, niet hoe iets klinkt of eruit ziet. Ook op school is dat het geval.

Waarom houden we dan toch zo vast aan de mythe van leerstijlen?

• Onderwijsprofessionals zijn niet bekend met onderzoeken die de mythe van de leerstijlen ontkrachten.
• Onderwijsprofessionals hebben vaak romantische opvattingen over onderwijs:
• De mythe van de leerstijlen klinkt aannemelijk voor onderwijsprofessionals. En mensen zijn gevoelig voor wat aannemelijk klinkt. Wij zullen eerst moeten ervaren dat leerstijlen er niet toe doen, en feedback van anderen krijgen op onze vergeefse pogingen om met onze didactiek op een zinvolle manier aan te sluiten op 'leerstijlen'.

Conclusie: wetenschappelijke bestaat er geen evidentie die de meerwaarde aantoont om je lesaanpak aan te passen aan de leerstijlen van je studenten.

Wat werkt dan wel?

•           Leerstof concreet voorstellen
•          Betekenis geven aan het leren: waarom leer je dit – wat kan je er mee doen
•           Vertrekken vanuit de leefwereld van de studenten
•           Voorkennis gebruiken.