De volldige blogpost van Harold Jarche kan je hier lezen.
Verkort en vrij vertaald komt het op het volgende neer:
- Het is belangrijker dat je aanpast aan veranderende omstandigheden, en dat je plooibaar bent, dan dat je verantwoording kunt afleggen over je werkwijze. De resultaten doen er uiteindelijk toe, niet het proces. Het controleren van urenbestedingen, aanwezigheid, en dergelijke maakt plaats voor het faciliteren van medewerkers zodat zij resultaatgericht kunnen werken. In een netwerk hebben medewerkers meer autonomie dan binnen een hiërarchie.
- Je kunt vooraf niet voorspellen wat wordt geleerd, en welke kennis je nodig hebt om goede resultaten te boeken. 'Kennis opslaan' wordt dan ook minder relevant. Conversaties helpen de noodzaak voor leren expliciet te maken. Leervragen komen ontstaan continu, komen permanent naar voren. Leerprogramma's ontwikkelen zich, en worden niet vooraf ontworpen.
- Je hebt een overvloed aan bronnen en connecties nodig om veerkrachtig te zijn, en om complexe vraagstukken op te lossen. Netwerken zijn veerkrachtig en kennen redundantie aan bronnen en verbindingen. Hiërarchieën veel minder.
- Individuen worden in een netwerk gewaardeerd op basis van hun bijdragen, niet op basis van hun curriculum vitae of diploma. In een hiërarchie hebben mensen een reputatie op basis van hun 'geloofsbrieven' of op basis van hun positie.
- Diversiteit en divergentie zijn noodzakelijk voor een effectief netwerk. Verschillende en veranderende opvattingen kunnen een tunnelvisie voorkomen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten